Bij christenen komt geen eensgezindheid voor wat leer, handel en wandel betreft. Mag iedereen zich zomaar met de naam christen sieren? Is het eigenlijk wel christelijk om te oordelen? Jazeker! Sterker nog, we moèten zelfs oordelen! Inderdaad, alleen Gods oordeel is volmaakt. Niemand mag een uitspraak doen over de eeuwige eindbestemming van een mens, omdat dit aan God is voorbehouden. Hij weegt objectief en eerlijk alle verzachtende omstandigheden en belastende feiten mee.
Ondertussen is de christen, en met name volwassen christenen, oudsten en begaafden (zij met de gave van het onder- scheiden van geesten), wèl opgedragen om te toetsen en te oordelen. Dit blijkt uit 1Thes.5:19-21: ‘Dooft de Geest niet uit, veracht de profetieën niet, maar toetst alles en behoudt het goede.’ Vooral de modernere profetieën zijn het onderwerp van onderzoek. Nee, we hoeven gelukkig niet als een detective alles en iedereen aan een onderzoek te onderwerpen. Wie en wat op ons pad komt hoeven we daarentegen ook niet te ontlopen. Er wordt ons nogal wat voorgeschoteld: allerlei nieuwe (hebben we de oude al goed verwerkt??) leringen, stromingen, praktijken, bedieningen, therapieën enz. Meestal vinden we hierin zowel goed als kwaad, en het is een opgave en een ‘kunst’ om te onderscheiden en zo mogelijk te scheiden. Wat willekeurige voorbeelden uit de praktijk: muziek, de Toronto-blessing, de bundel ‘Opwekkingsliederen’, profetieën van ‘gezalfde sprekers, homofilie, homeopathie, territoriale geesten, en wat staat ons nog te wachten? Wat is puur en wat is surrogaat? Wat is geestelijk en wat is ‘zielig’ (als u begrijpt wat ik bedoel)?
‘Maar de Geest zegt nadrukkelijk, dat in latere tijden sommigen zullen afvallen van het geloof, doordat zij dwaalgeesten en leringen van boze geesten volgen, door de huichelarij van leugensprekers, die in hun eigen geweten gebrandmerkt zijn, het huwelijk verbieden en het genot van spijzen, welke God toch geschapen heeft om met dankzegging te worden gebruikt door de gelovigen, die tot erkentenis der waarheid gekomen zijn.’, schreef de apostel Paulus aan zijn medewerker Timoteűs (1Tim.4:1-3).
Satan probeert op slinkse wijze in elk geval verwarring te zaaien, te verdelen en te verleiden.
Satan probeert op slinkse wijze in elk geval verwarring te zaaien, te verdelen (en daardoor te heersen), te verleiden, waarvoor Jezus ons hopelijk niet tevergeefs- ernstig gewaarschuwd heeft. Valse broeders, valse leraars, valse getuigen, valse profeten en zelfs valse christussen zijn ook onder ons actief en wervend bezig! Hoe kun je hen onderkennen, ontmaskeren en ontkomen aan hun valstrikken? Hoe kun je het bevrijdende evangelie behouden en hoe kan dat evangelie mij bevrijd houden?
Vanuit Gods Woord -de toetssteen bij uitstek- blijkt dat eigenlijk heel veel in aanmerking komt om getoetst te worden. Maar ook weer niet alles, zoals een rechter geen bevoegdheid heeft om over alles men oordeel te vellen.
Maar hoe dan te toetsen?? Laat je leiden God met inschakeling van je verstand en je intuïtie. Bij het toetsen is vuur nodig. Het eindoordeel is de uiteindelijke vuurproef. Wellicht moet nú al een profeet het vuur na aan de schenen gelegd worden, door hem vragen over fundamentelle christelijke onderwerpen te stellen. Loyalliteit aan de Here Jezus Christus is als het vuur der beproeving. De toetser zelf past bescheidenheid en vooral onderworpenheid aan Christus, Zijn Woord, en Zijn gemeente.
In het toetsen zoeken we naar de waarheid en zijn we afhankelijk van Gods wijsheid en openbaring.
In het toetsen zoeken we naar de waarheid en zijn we afhankelijk van Gods wijsheid en openbaring. Als toetsstenen geeft God de Vader vooreerst het levende Woord (de Here Jezus, de verpersoonlijking van de waarheid) en het geschreven Woord (de Bijbel, is eveneens de waarheid), onder leiding van de Heilige Geest (de Geest van de waarheid).
Niet alleen wat iemand zegt, ook wat hij of zij doet (het morele leven) is te ijken. Wat is de vrucht nou in de praktijk en welke vrucht zien we bij deze persoon? Hoe wordt omgegaan met God, hoe wordt de Schrift gehanteerd en uitgelegd, is er sprake van gezonde exegese? Hoe gaat men om met vrijheid en geld? Hoe wordt gedacht over ijkpunten als Israël, evangelisatie/zending, wat is het mensbeeld, de gemeentevisie?
Bij het zoeken naar een juist en rechtvaardig oordeel, kunnen we niet elke steen tot toetssteen verheffen. Zo zegt bij voorbeeld het resultaat (genezing, groei, continuïteit, vervulling) nog niets over de zuiverheid van de bron. Evenmin mogen traditie, vorm, bovennatuurlijkheid en weten- schappelijkheid ons oordeel gunstig beïnvloeden. Kortom: er komt dus nogal wat kijken bij het vormen van een rechtvaardig oordeel!
Het is niet mogelijk om in een kort artikel de zojuist gestelde en nog meer vragen te beantwoorden. Hiervoor mag ik verwijzen naar mijn uitgebreidere werk over dit onderwerp ’toetst alles’, waarin ik gestreefd heb naar een gezonde en even- wichtige benadering. Hierin zijn veel tekst- verwijzingen opgenomen, waardoor u zelf makkelijker kunt nagaan of de beweringen terecht zijn. De bedoeling van de studie is, om algemene richtlijnen te geven, zodat deze toegepast kunnen worden op allerlei concrete onderwerpen.
De studie omvat zeventig pagina’s, is inmiddels uitverkocht, maar wellicht tweedehands nog te koop. Menig christen is naïef en argeloos en weet van ‘toetsen noch blazen’, en dat is levensgevaarlijk! Laat u niet vergiftigen. in de korte brief aan Titus wijst Paulus ons vijf keer op wat gezond voor ons is. Laten we ons daaraan houden!
‘En dit bid ik dat uw liefde (niet: achterdocht, haat, angst, antipathie) nog steeds meer overvloedig moge zijn in helder inzicht en alle fijngevoeligheid om te onderscheiden waarop het aankomt.’ Fil.1:9, 10
PS. Toetst mijn artikel svp. Ik ben corrigeerbaar.



